Op bezoek bij Ben Stegehuis

Zachtjes gaan de paardenvoetjes. Waar? In Manege De Hoffmeijer in Ambt Delden. Hier vinden we Ben druk aan het werk in en om de paardenbak zoals het in paardenkringen genoemd wordt.

Iedere dag, behalve de zaterdag en zondag, is Ben voor dag en dauw in de weer in en rondom de manege. ’s Ochtends vanaf half acht tot ongeveer half twaalf is hij manusje van alles en vliegende keep. “Ik ben een ochtendmens”, vertelt Ben. En aangezien echtgenoot Janny van iets meer rust houdt in de ochtend wordt Ben met liefde naar de manege gestuurd waar hij zich naar hartenlust uitleeft. Dit gaat van het schoonhouden van de paardenbak (ofwel het opruimen van wat het dier achterlaat), tot het vervangen van lampen, de bak sproeien, buiten gras maaien en in het najaar blad ruimen. Kortom, er zorg voor dragen dat het hele complex er piekfijn uitziet zodat de bezoekers zich er welkom voelen.

Al vanaf 1975 is Ben vrijwilliger in de paardensport. Nog voordat de Hoffmeijer bestond was hij al betrokken bij de toenmalige Boerenbond in Delden waar de paardenliefhebbers zich vermaakten in de grote hal. Doordat hij er tegenover woonde werd hij sleutelbeheerder met alles wat er verder bij kwam kijken. Overdag druk met de vishandel, die hij samen met Janny dreef, daarna stond alles in het teken van de paarden. Het kon gebeuren dat er met een boterham in de hand meteen doorgereden werd naar de manege omdat er wel weer een kantinedienst gedraaid moest worden. Via kennissen die in de paardenwereld actief waren, is Ben met dit alles in aanraking gekomen. Op een gegeven moment heeft het gezin Stegehuis, Ben, Janny en zoon Harry, ook zelf rijles genomen waardoor de betrokkenheid nog groter werd. Letterlijk vanaf de eerste steen tot de eindoplevering heeft Ben de bouw van manege de Hoffmeijer meegemaakt. En het is nooit af. Want eenmaal gebouwd, begint het onderhoud en dat vergt vele uren. Toen dan ook de beslissing genomen was om met de vishandel te stoppen lag de bestemming van Ben bij de Hoffmeijer. “In beweging blijven en contact met de mensen houden”, dat is het belangrijkste volgens Ben. Bij nietsdoen is geen mens gebaat. En wie Ben kent weet dat stilzitten niet zijn ding is. Echter, hij geeft wel aan dat het nu nog steeds hartstikke leuk is maar dat ook bij hem de jaren beginnen te tellen. Hopelijk voor de Hofmeijer tellen de jaren van deze bevlogen vrijwilliger niet te snel.